Niloya Bu Ne

Niloya Bu Ne

Niloya ve Tospik bahçede güneşlenirken nereden geldiği belli olmayan tabağa benzeyen bir cisim Tospik’ in başına düşer. Niloya başta onun ne olduğuna bir anlam veremez. Sonra onun bir pasta kalıbı olduğuna karar verip içine kum doldurarak pasta kalıpları çıkarmak ister. Bu sırada Mete yanına gelip elindekinin ne olduğunu sorar. Niloya bu bir pasta kalıbı deyince Mete eline alıp inceler.  Hayır bu bir gemi dümeni der. İki arkadaş kendilerini gemide hayal edip oyun oynarlar. Daha sonra karşılarına Elif çıkar. Elif o nesnenin gemi dümeni değil uçak dümeni olduğunu söyler. Bu sefer kendilerini uçakta hayal ederler. Karşılarına çıkan Murat onun bir uzay aracı olduğunu söyler. Bunun üzerine Niloya bir şarkı söyler.

Alırım oyuncağımı elime
Nereye istersek götürür bizi
Ay ve yıldızlar gezegenler
Geliyoruz bekleyin bizi
Oyuncağım götür  bizi uzaklara yıldızlara
Hiç gitmediğimiz yerlere
Masallara götür bizi
Elimde en sevdiğim oyuncağım
Nereye istersek götürür bizi
Ay ve yıldızlar gezegenler
Geliyoruz bekleyin bizi

Çocuklar uzay aracı zannettikleri oyuncak ile oynarken az ileride Niloya’ nın babası ve dedesi arabanın başında bir şeyler aramaktadır. Babası Niloya’ nın elindeki şeyi görünce işte jant kapağını buldum der. Çocuklar o nesnenin jant kapağı olduğunu öğrenip yerine takarlar. Daha sonra yerde buldukları uzun bir çubuğu tren yapıp oyun oynamaya devam ederler.

Niloya Afacan Kargalar

Niloya Afacan Kargalar

Niloya ailesi ile birlikte fındık bahçesinde fındık toplar. Topladığı fındıkları yeşil kabuklarından temizleyip çuvala koyar. Çuvalı dolunca annesine haber vermeye gider. Anneciğim babacığım ben çuvalımı doldurdum. Hem de çerini çöpünü temizleyip öyle doldurdum der. Bütün ailesi çuvala bakmaya giderler. Fakat çuval devrilmiş, fındıklar yere saçılmıştır. Murat kendini tutamayıp güler. Evet Niloya ne güzel toplamışın der. Niloya birileri benim fındıklarımı alıyor, onu bulmalıyım diye düşünür.

Çuvalı yeniden doldurup saklanır. Fındıkları kimin aldığını bulmak ister. Çuvalın başına önce Murat gelir. Niloya’ yı arar bulamayınca gider. Sonra çuvalın yanına bir tavşan gelir. O da çuvala dokunmadan gider. Daha sonra babaannesi gelip aferin torunuma ne de güzel toplamış der. En sonunda bir grup karga gelip çuvalı devirir. Niloya saklandığı yerden çıkıp onları kovalar. Bütün aile yanına gelip gerçek anlaşılır. Dedesi bahçeye bir korkuluk yapmalıyız , böylece kargalar gelemez der. Bunu duyan Niloya bir şarkı söyler.

Afacan karga sen çok yaramazsın
Söyle ne ararsın bizim tarlamızda
Ah afacan karga bilmem ki ne istersin
Gak diye ötersin bizim tarlamızda
Ah afacan karga sen çok iyi bilirsin
Fındık çuvalı acaba nerede dersin
Afacan karga sen ne yaramaz şeysin
Korkuluktan korkarsın yine de gelirsin
Ah afacan karga sen çok yaramazsın
Gak diye ötersin fındıkları yersin
Ah afacan karga bilmem ki ne istersin

El birliği ile korkuluğu yaparlar. Dedesi artık kargalar bahçeye giremez der. İyi niyetli kızımız kargaların aç kalmasını istemez
 Giderken bir kap dolusu fındığı kargaların önüne bırakıp öyle gider.

Niloya Minik Panda

Niloya Minik Panda

Mete ve Niloya Mine'nin evine oyun oynamak için gelirler. Mine’nin bir sürü oyuncağı vardır. Fakat hepsi düzenli bir şekilde kutularda durmaktadır. Mine oyuncakları dağılmasın diye ellerine alıp oynamalarına izin vermez. Dokunmadan oynayın der. Mete ve Niloya arkadaşlarının bu davranışına biraz üzülürler fakat bunu ona hissettirmezler. Niloya iki ayrı kutuda duran oyuncak pandaları gösterip, hayal kurarak oyun oynamayı önerir. Hayalinde minik panda annesi ile birlikte mutlu mesut yaşar. Bir gün minik panda uzaklara gidip kaybolur. Niloya hadi onu aramaya gidelim der.

Hayalindeki kırmızı araba ile pandayı aramaya başlarlar. Onlar hayale dalmışken keçi gelip bütün oyuncakları dağıtır. Mine bu duruma çok sinirlenir. Niloya Mine’ ye çok oyuncağın var fakat hiçbiri bir işe yaramıyor der. Mine hepsi sağlam deyince Mete eline alıp oynayamadıktan sonra oyuncaklar bir işe yaramaz der. Bunun üzerine Mine pişman olup oyuncakları ile oynamalarına izin verir. Tabii oyun bittikten sonra birlikte toplama şartı ile. Daha sonra Mete minik pandayı aramaya devam edelim der. Niloya neşeli bir şarkı söyler.

Minik panda minik panda
Gitmiş başka diyarlara
Annesinden uzaklara, hem de çok uzağa
Neredesin panda ses ver el salla
Bulalım seni alalım yanımıza
Üzülme minik panda
Arkadaşlarının hepsi burada
Kavuşacaksın sonunda annenin kucağına

Oyunun sonunda minik pandayı bulup annesine kavuştururlar. Mine etrafa saçılmış oyuncakları görüp bu kadar şeyi nasıl toplayacağız der. El birliği ile bütün oyuncakları toplarlar. Birlikte oynamak çok eğlenceli olsuğu için tekrar dağıtıp oynamak isterler.

Niloya Neşeli Kurabiyeler

Niloya Neşeli Kurabiyeler

Niloya, Mete, Elif ve Mine bahçede kemençe ve tulum çalarak eğlenirken bir anda mutfaktan gelen nefis kurabiye kokusu ile kendilerinden geçerler. Niloya bunlar annemin yaptığı neşeli kurabiyeler der. Annesi kurabiyeleri bir kaba koyup çocuklara getirir. Çocuklar sıraya girip kurabiyelerini alırlar. Kurabiyeler o kadar lezzetlidir ki birer tane daha isterler. Annesi diğer çocuklara da dağıtayım kalırsa tekrar size veririm der. Bu sırada çocuklar Niloya’ nın annesi için müzik yapmaya karar verirler. Onlar çalarken Niloya da bir şarkı söyler.

Ne olsa severim annemin elinden
Ama şu kurabiyeler yok mu dayanamıyorum
Neşeli neşeli kurabiyeler hepsini yiyelim
Neşeli neşeli kurabiyeler hepsini isterim
Fırından çıkınca yumuşacık olur
Mis gibi kokusu dayanamıyorum
Neşeli neşeli kurabiyeler hepsini yiyelim
Neşeli neşeli kurabiyeler hepsini isterim

Günün sonunda kurabiyelerin hepsi biter. Niloya ve Mete yeniden kurabiye alabilmek için yaşlı teyze ve amca kılığına girip kapıyı çalarlar. Biz çok uzaklardan sizin o meşhur kurabiyelerinizden yemek için geldik derler. Annesi maalesef hiç kurabiye kalmadı deyince iki afacan söylene söylene uzaklaşırlar.

Bir süre sonra Mete ve Niloya bu da işe yaramadı yine kurabiye alamadık diye üzülürken annesi elinde koca bir tabak kurabiye ile gelir. Az önce burada yaşlı bir teyze ve amca vardı gördünüz mü onlara kurabiye getirdim der. Niloya o teyze bendim , amca da Mete der. Annesi gülerek sizin olduğunuzu anlamıştım zaten, sabrettiğiniz için size yeniden kurabiye getirdim deyince çocuklar sevinçle kurabiyelere saldırır.

Niloyanın Bahçesi

Niloya'nın Bahçesi

Annesi ve babaannesi bahçede çalışırken Niloya yanlarına gelip yardım etmek istediğini söyler. Annesi işlerin bittiğini eğer isterse çevredeki diğer canlılara yardım edebileceğini söyler. Niloya başta annesinin ne demek istediğini anlamaz. Etrafına bakınıp durur. Babaannesi boynu bükük bir fidanı doğrultup ona destek yapar. Gördün mü fidan başını eğip bizden yardım istiyor der. Bunu  üzerine Niloya çevresine daha dikkatli bakıp bekleyin beni canlılar Niloya yardıma geliyor der.
Çiçeklerden bal toplayan arıları görüp onlara yardım etmeye karar verir. Saksıdaki çiçeği kovanın yanına getirip ondan bal almalarını sağlar. Onlara daha fazla çiçek lazım diye düşünüp bahçedeki çiçekleri sulamaya başlar. Sonra da onlara bir şarkı söyler.

Duydunuz mu çiçekler ne diyor
İlgi lazım bize
Yoksa nasıl renk veririz bahçelere
Duydunuz mu arılar ne diyor
Çiçek lazım bize
Yoksa nasıl bal yaparız sizlere
Duydunuz mu fidanlar ne diyor
Su lazım bize
Yoksa nasıl uzanırız gök yüzüne
Tabi tabi bak sana bir şey söylüyor
Dili yok belki ama
Senden yardım bekliyor

Günler sonra Niloya fidanın büyüdüğünü görüp yanındaki desteği kaldırır. Artık buna ihtiyacın yok der. Az ilerideki fidanın boynunu bükük görüp onun yanına destek verir. Keçi gelip yapraklarını yemek üzereyken ona engel olur. Onu gören babaannesi torununa aferin der. Kendisi ile gurur duyduğunu söyler.

Niloya Balıklar Şekil Şekil

Niloya Balıklar Şekil Şekil

Niloya köprünün üzerinde balıkları izlerken Mete’ de yanında arabası ile oynar. Birçok balık bir araya gelip şekiller yaparlar. Niloya onları iligi ile izlerken Mete’ yi de çağırır. Mete arabasına öyle dalmıştır ki onu duymaz bile. Niloya tekrar seslenip balıklar araba şekli yaptılar der. Mete onu yanlış anlar. Herkesin arabası var bir benim yok deyip koşarak gider. Niloya arkasından beni yanlış anladın diye seslenir. Tekrar balıklara döner. Balıklar bu sefer bir kaplumbağa şekli yaparlar. Niloya mutluluktan bir şarkı söyler.

Akın akın yüzüyor balıklar
Irmağı şenlendiriyorlar
Neşeyle kulaç atıyorlar
Suları renklendiriyorlar
Irmak ırmak ne renklisin böyle
Balıklar yüzüyor değişik şekillerde

Bu sırada Mete kamelyada kitap okuyan Murat’ın yanına gelip duydun mu balıkların bile arabası varmış der. Murat kitaba öyle dalmıştır ki Mete’yi yarım dinleyip yanlış anlar. Dereye araba mı düşmüş deyip telaşlanır. Hemen babasına haber vermeye gider. Babasına söyleyince o da deden ve Hasan amcaya söyleyelim der. Hepsi birlikte dereye koşarken Mete görür. Nereye gidiyorsunuz diye sorar. Babası Hasan amca dereye araba düşmüş deyince Mete de onlara katılır. Dere kenarındaki Niloya'nın yanına gelip deredeki arabayı gördün mü diye sorarlar. Niloya evet ama şimdi de fındık oldular der ve balıkları gösterir. Babası Murat’a araba düştüğünü nereden duydun der. Murat, Mete söyledi deyince Mete sen beni yanlış anladın, ben balıkların bile arabası var dedim der. Bunu da Niloya’nın söylediğini söyler. Niloya sen de beni yanlış anladın, ben deredeki balıklar şekilden şekle giriyor dedim deyince gerçek anlaşılır. Birbirlerini can kulağı ile dinlemedikleri için yanlış anlamalar olmuştur. Hepsi bu duruma gülmeye başlar.

Niloya Buzağı

Niloya Buzağı

Niloya bahçede civcivlere yem vermektedir. Bu sırada yanına yavru bir sincap gelir. Niloya her canlının yavrusu çok tatlıdır diye düşünür. Tam bu sırada ahırdan Benekli’ nin möö sesini duyup içeriye koşar. Benekli acıklı acıklı bağırıyordur. Niloya bir sorunu olmalı diye düşünüp büyüklerine haber vermeye gider. Bahçede çapa yapan anne ve babasını çağırır. Babası Benekli’ ye bakıp yakında bir yavrusu olacağını söyler. Bunu duyan Niloya mutluluktan bir şarkı söyler.

Benekli’nin bir yavrusu olacak
Belki benekleri bile olacak
Benim küçük elbiselerim vardı
Eminim hepsi de çok yakışacak
Benim de küçük bir ineğim olacak
Bilmiyorum ismi ne olacak
Onu ellerimle besleyeceğim
Pastalar börekler yedireceğim
Yaşasın Benekli’nin bir yavrusu doğacak
Benim yeni bir arkadaşım olacak

Bir süre sonra Niloya ve arkadaşları ahırın önünde minik buzağının doğmasını beklemeye başlarlar. İçeriden buzağının sesini duyunca içeriye koşarlar.  Niloya yerdeki minik yavruyu görünce çok sever. Buzağı henüz yürüyemiyordur. Babaannesi kucağına alıp çocukların yanına getirir. Niloya yeni arkadaşına Miniş adını verir.